„— Nie powiedziałbym tak. W tamtych czasach też uprawiałem sport, byłem zupełnie zdrowy, ale widocznie nie umiałem biegać pod górę. Obecnie również nie narzekam na zdrowie, ale przecież wie pan o tym, że mam 75 lat. Nie jest to wiek, w którym koniecznie należy uważać się za starca, lecz w sam raz, żeby jednak nie ulegać złudzeniom. Oczywiście, byłem kiedyś szybszy, silniejszy, zręczniejszy, niż obecnie, ale obciążenie, jakie wtedy narzuciłem swojemu układowi sercowonaczyniowemu, okazało się nieadekwatne do możliwości organizmu. Dopiero regularny trening biegowy, podczas którego obciążenie mięśnia sercowego wzrastało stopniowo, poszerzył zakres możliwości układu sercowonaczyniowego. Dzięki treningowi został wzmocniony ten układ v porównaniu z wiekiem młodzieńczym oraz opóźniony proces starzenia się. Ważne jest przecież aby człowiek nie tylko żył długo, ale by żył długo będąc zdrowym, a nie słabym i niedołężnym.
— Zgadzam się, panie profesorze, że dzięki regularnemu treningowi wzmacnia się serce biegacza w podeszłym wieku. Nie mogę sobie jednak wyobrazić, aby proces ten postępował w nieskończoność...
— Oczywiście, wcześniej czy później wiek da o sobie znać. Wzmacniając serce, opóźniamy proces starzenia się, jednak nie będziemy w stanie całkowicie go powstrzymać. Z biegiem lat organizm zatraca siły witalne, znacznie zmniejsza się zdolność kształtowania go przez środowisko; w tym również rola treningu fizycznego. Dlatego bardzo ważną rzeczą jest, aby człowiek w podeszłym wieku umiał „przysłuchiwać się" samemu sobie, obciążać organizm odpowiednio do jego możliwości.“(13)